อุตสาหกรรม EMS ต้องเผชิญกับการเพิ่มราคาจากผู้ผลิตส่วนประกอบ

ภาพรวมบริการการผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (EMS) กำลังอยู่ระหว่างการปรับราคาอีกระลอกหนึ่ง เมื่อเร็วๆ นี้ ผู้ผลิตชิ้นส่วนดั้งเดิมหลายรายได้ประกาศปรับราคาโรงงานเดิมให้สูงขึ้น โดยอ้างถึงต้นทุนวัตถุดิบที่เพิ่มขึ้น การหยุดชะงักของห่วงโซ่อุปทาน และแรงกดดันด้านอุปสงค์ที่ยั่งยืน

สำหรับผู้ใช้ปลายทาง โดยเฉพาะผู้ที่จัดการโปรเจ็กต์ที่มีงบประมาณจำกัดและกำหนดเวลาตายตัว คำถามสำคัญคงไม่ใช่อีกต่อไปถ้าราคาจะขึ้นแต่จะตอบสนองอย่างไรก่อนที่จะลุกลามไปมากกว่านี้.

เหตุใดจึงมีการปรับราคากะทันหัน?

• อัตราเงินเฟ้อของวัตถุดิบ: ทองแดง ซิลิคอน โลหะหายาก และวัสดุหลักอื่นๆ มีราคาเพิ่มขึ้นเป็นเลขสองหลักในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา

• ข้อจำกัดด้านความจุ: แม้ว่าความต้องการจะลดลงในกลุ่มผู้บริโภคบางกลุ่ม แต่ยานยนต์ อุตสาหกรรม และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทางการแพทย์ ยังคงใช้กำลังการผลิตด้านการผลิตและการประกอบจำนวนมาก

• การปรับสมดุลสินค้าคงคลัง: หลังจากรอบการขจัดสต๊อกสินค้าหลังการแพร่ระบาด ขณะนี้ OEM จำนวนมากกำลังสร้างสต็อกสินค้าด้านความปลอดภัยขึ้นใหม่ กระชับอุปทาน และผลักดันราคาให้สูงขึ้น

สิ่งนี้มีความหมายต่อผู้ใช้ปลายทางอย่างไร

สำหรับบริษัทที่ยังไม่ได้กำหนดราคาส่วนประกอบสำหรับโครงการที่กำลังจะมาถึง ความเสี่ยงของการพังทลายของมาร์จิ้นมีอยู่จริง ระยะเวลารอคอยสินค้าสำหรับส่วนประกอบแบบพาสซีฟ, MCU และไอซีการจัดการพลังงานบางส่วนเริ่มยืดออกอีกครั้งแล้ว

มาตรการเชิงรุกที่ต้องพิจารณา

1. ตรวจสอบไปป์ไลน์โครงการของคุณ– ระบุว่าการออกแบบใดมีแนวโน้มที่จะเข้าสู่การผลิตในอีก 3-6 เดือนข้างหน้า

2. ยึดชิ้นส่วนที่มีตะกั่วยาวไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ– แม้แต่ข้อผูกพันบางส่วน (เช่น 50–70% ของปริมาณโดยประมาณ) สามารถช่วยป้องกันความเสี่ยงจากการเพิ่มขึ้นอีกได้

3. มีส่วนร่วมกับผู้จัดจำหน่ายหลายราย– บางแห่งอาจยังคงเก็บสินค้าคงคลังก่อนการขึ้นราคาไว้ที่ฐานต้นทุนเก่า

4. สำรวจชิ้นส่วนอื่นๆ ที่เข้ากันได้กับพิน– การจัดหาครั้งที่สองยังคงเป็นเครื่องมือลดความเสี่ยงที่เป็นไปได้

บรรทัดล่าง

การรอให้ราคาทรงตัวอาจมีราคาแพง ในขณะที่ไม่มีใครต้องการผูกเงินทุนหมุนเวียนกับสินค้าคงคลังส่วนเกินบัฟเฟอร์เชิงกลยุทธ์ที่วางแผนไว้ล่วงหน้า— มุ่งเน้นไปที่ส่วนประกอบที่มีสารตะกั่วระยะยาวหรือมีความเสี่ยงสูง — ดูเหมือนการป้องกันความเสี่ยงที่รอบคอบมากขึ้นเรื่อยๆ แทนที่จะเป็นปฏิกิริยาที่มากเกินไป

สำหรับผู้ใช้ปลายทางที่ได้เริ่มต้นการเก็บสต็อกล่วงหน้าสำหรับโครงการปี 2569-2570 ของตนแล้ว ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าอาจเผยให้เห็นถึงความได้เปรียบทางการแข่งขันที่สำคัญ:ระยะเวลารอคอยสินค้าที่มีประสิทธิภาพสั้นลงและต้นทุนรายการวัสดุ (BOM) ที่ได้รับการคุ้มครอง.